Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
przypuściły atak na obiekty terrorystyczne...
Lot nr 103 linii Pan Am spadł na Lockerbie.
Zatwierdził zamachy w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie...
Te akty agresji w Kuwejcie nie mogą mieć miejsca.
USS Cole został zaatakowany w porcie Aden.
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Następna samba, którą zagramy, to stary dobry hit.
Dopóki coś go nie zatrzyma...
Miałam to przed oczami, a i tak mnie zaskoczyli.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi uciekają.
Musimy być i będziemy czujni.
Jesteś zarazem najmądrzejszą i najgłupszą osobą, jaką znam.
Nie popełniłam błędu, ale tylko ja go dostrzegłam.
Załatwmy ich.
Wszystkich.
Poprzednio w „Homeland":
Tylko zamachowiec może udowodnić, że Brody jest niewinny.
Carrie, co ty odpierdalasz?
Carrie, zawróć.
Ostatnie ostrzeżenie.
Mamy ranę postrzałową lewego bicepsa.
Mocno krwawi, być może przerwana tętnica.
Gdzie jest Saul, do chuja?
Nie tego się spodziewaliśmy, ale mamy tylko jego.
- To ćpun. - Masz szansę znów być marine.
Dość. Skończyłem z tym.
Mam plan. Dotyczy Brody'ego.
- Miałeś rzekomo plan co do Javadiego. - Tak. Brody to kolejna faza.
- Więc jaki masz pomysł? - Darnish Akbari.
Przywódca Irańskiej Gwardii Rewolucyjnej.
Szef Javadiego?
I największa przeszkoda na drodze do pokoju.
Chcę, żeby zniknął. Brody może do niego dotrzeć.
- Zrób, o co prosi Saul. - Chyba o co ty prosisz?
- Niech będzie, ja proszę. - Spójrz na mnie, Carrie.
Nie mogłabyś mnie wysłać nawet po paczkę fajek.
Przygotujemy cię. Musisz tylko chcieć.
Dowiozą mnie do granicy, gdzie się poddam?
Zgadza się.
Wybraliśmy Mariwan, bo o azyl prosiło tam wielu dowódców z Al-Kaidy.
Skąd myśl, że zbliżę się do generała Akbariego na tyle,
- żeby go zlikwidować? - Javadi ułatwi wasze spotkanie.
- Wrócę z Teheranu. - Wiem.
Nie tylko dla niej.
Brody?
Do zobaczenia po drugiej stronie.
- Carrie, musimy pogadać. - O czym?
- Jak twoje ramię? - Jak nowa, kurwa.
Chciałem oczyścić atmosferę po tym rozpierdolu z Franklinem przy motelu.
Dzięki, ale mam dość tego pierdolenia i ludzi chroniących swoje tyłki.
Otrzymałem rozkaz, Carrie. Nie chciałem, by strzelał ktoś inny.
Gdy byłaś operowana, przejrzałem twoja dokumentację medyczną.
- Że co?! - Bałem się o twoje zdrowie.
- Jesteś w 15 tygodniu ciąży. - I co?
To, że powinnaś pomyśleć o tym, by przeczekać tę część operacji.
- Dlaczego? - Bo nie będziesz obiektywna.
- Ponieważ noszę dziecko Brody'ego? - Tak.
To nie jego dziecko ani twój czy czyjkolwiek interes,
więc odpierdol się.
IRAK 4 MILE OD GRANICY IRAŃSKO-IRACKIEJ
Średnio przypieczony.
Zajebiście smaczny, co nie?
Trzeba uspokoić kozę, zanim poderżnie jej się gardło.
Dlatego Modarres ma szczękościsk i obolałe kolana.
- Jak im idzie? - Dobrze.
Bez problemów przebyli Kurdystan. Teraz są tutaj.
Czekają, aż zapadnie noc i wtedy podrzucą go pod granicę
i dopilnują, by dotarł do irańskiego posterunku tutaj.
Prezydent obawia się międzynarodowego incydentu.
W pełni popieramy to, co mu powiedzieliśmy.
Warto podjąć ryzyko.
A nawet jeśli coś pójdzie nie tak, jesteśmy na to przygotowani.
Nawet nie zapytam, co to oznacza.
Musi tylko przekroczyć granicę i poprosić o azyl.
- To jakiś zwyczaj marines? - Wywracasz skarpetę na świeżą stronę.
Ja tam świeżej strony nie dostrzegam. Jedna przepocona, druga brudna.
Może tylko sobie tak wmawiam.
- I co, działa? - Spójrz na mnie.
- Jestem jak nowo narodzony. - Test łączności.
Kilo-Alfa, tu Zero. Widzimy was.
Sprawdźcie siłę sygnału. Odbiór.
Kilo-Alfa. Mamy dziesiątkę.
- Kilo-Bravo, tu Zero. - Tu Bravo, również dziesiątka.
Zero, tu Kilo-Alfa. Księżyc w nowiu, dobra widoczność.
- Kolejny dzień w raju. - Jak wasz pasażer?
Nieźle. Jak na pieprzonego marine.
- Kończę. Alfa bez odbioru. - Bravo bez odbioru.
- Na co natknie się na granicy? - Gene, wrzuć zdjęcia z granicy.
- Wrzucam. - To sprzed dwóch godzin.
Koszary z ośmioma ludźmi dowodzonymi przez sierżanta.
Przydrożna czujka z dwoma uzbrojonymi ludźmi. Zmiana warty co cztery godziny.
A co z irańską łącznością pomiędzy patrolami granicznymi?
Meldunki co godzinę.
Jedno zamówienie prowiantu, dwa zamówienia nowych baterii.
Ośmiu znudzonych i głodnych żołdaków, których podsłuchujemy.
- Więc ich nie zlekceważymy, prawda? - Dobrze powiedziane.
Omówmy ostatni raz twoją historyjkę.
Po zamachu siatka Nazira zostawiła auto niedaleko Langley,
którym pojechałem na granicę z Kanadą. Ogoliłem głowę i ruszyłem dalej pieszo.
Ukradłem łódź nad Zatoką Fundy i popłynąłem do Nowej Szkocji,
gdzie spotkałem się z człowiekiem powiązanym z Amerem El-Maatim,
który wsadził mnie do kontenera i wysłał do Kolumbii.
Współpracujący z Hezbollahem najemnicy przetransportowali mnie do Wenezueli,
a stamtąd poleciałem do Iraku samolotem państwowej spółki naftowej,
gdzie przekazano mnie komórce Al-Kaidy, która miała przerzucić mnie do Iranu.
Dołącz do Al-Kaidy i zwiedzaj świat.
Ostatnie testy. Noktowizja.
Odbieramy przekaz z urządzeń noktowizyjnych.
Skończyły mi się Black Jacki. Ma pani jakieś?
- Wszystko w porządku? - To ostatnia paczka?
Mam ich sporo więcej. Bez obaw.
Napisałeś list?
Co?
Do rodziny. List pożegnalny.
- Pewnie byście o tym wiedzieli. - Blondynka z CIA mogła ci to załatwić.
- Jak się czujesz? - Dobrze. A ty?
Jakbym był w Las Vegas i postawił swoją hipotekę.
Bądźcie w gotowości. Pora rozpocząć przedstawienie.
- Co ze Żniwiarzem 1? - Problem z przepustowością czujników.
Zdarza się. Właśnie go restartujemy.
Jeśli dobrze pójdzie, naprawimy to w ciągu paru minut.
„Jeśli dobrze pójdzie"? Wstrzymujemy ich do tego czasu?
Dron służy głównie nam. Mają telefony satelitarne i noktowizory.
Mogą zbliżyć się do granicy bez wsparcia.
- Cholera. - Co jest?
Droga do granicy jest zablokowana.
Zagraniczni kierowcy ciężarówek przekupują urzędników paliwem.
Policjanci, wojskowi... Wszyscy biorą w łapę.
- Gdzie jest granica? - Milę za tym korkiem, na tej drodze.
Tamte światła w oddali.
- Zero, Kilo-Alfa, odbiór. - Mów, Zero.
- Widzicie to co ja? - Tak, poczekajcie.
Wyłaźcie. Upozorujcie awarię samochodu.
- Mamy plan zapasowy, prawda? - Tak, czekamy na alternatywną trasę.
- Naprawicie tego drona czy nie? - Już się robi.
- Co tak długo? - Nie wiem.
- Mieli problem z dronem. - Jak długo będziemy tu siedzieć?
- Jesteś gorszy niż moje dzieciaki. - Pierdoleni decydenci zza biurka.
Problem z dronem. Dobry początek.
- Żniwiarz działa. - Dobrze.
Poszukajmy innej drogi przez granicę.
- Zmieniam pozycję. - Kilo-Alfa, Zero.
Dron działa, sprawdzamy trasę. Bądźcie w pogotowiu.
- Znowu żujesz swoją szczęśliwą gumę? - Tak. Chcesz jedną?
O cholera.
Udawaj, że śpisz i nie ruszaj się.
Zero, Kilo-Bravo. Czekajcie w gotowości.
Policja podjechała do pojazdu Alfy.
„Co tu robicie?".
„Jedziemy do Mariwanu".
Al-Kaida.
Nie wierzą w ich wersję.
Jezu, chcą zajrzeć do samochodu.
- Powiedzcie to, Kilo-Alfa. - Co?
„Dobranoc". Mają to powiedzieć, zanim policja zobaczy Brody'ego.
Dobranoc!
Nic ci nie jest?
Brody, nic ci nie jest?
- Co ty odpierdalasz?! - Nie mogę tego zrobić.
- Możesz i zrobisz to. - Kurwa, nie mogę! Nie mogę!
- Za późno, byś tak srał w gacie. - Odpierdol się!
Boisz się? Boisz się, kurwa?
- Tak, boję się. - Dobrze. Ja też.
Widziałem już zbyt wiele trupów na tym zadupiu świata.
Zawsze się obsrywam, gdy tu jestem. Jeśli nie zbierzesz się do kupy,
mogą zapierdolić nas wszystkich. Tego właśnie chcesz?
- Nie. - Powiedz, że nic ci nie będzie.
Że to nie koniec drogi dla ciebie!
- Muszę to od ciebie usłyszeć. - Nic...
Nic mi nie będzie. Już wszystko w porządku.
Kilo-Alfa, jest jakiś problem?
Choroba lokomocyjna u pasażera. Zwymiotował i już wszystko gra.
Choroba lokomocyjna? To bezpieczne połączenie.
- Może przestać pieprzyć? - Nic mu nie będzie?
Nigdy kurwa nie miał się lepiej.
Wytrzyj krew z twarzy.
Kilo-Alfa, Kilo-Bravo, jedźcie do alternatywnego przejścia.
Przyjąłem. Bez odbioru.
Zabiliśmy właśnie trzech irackich funkcjonariuszy?
Tak dokładnie to kurdyjskich. Prezydent nie musi wiedzieć.
Rozumiem, uwierz mi. Łącz z Szefem Połączonych Sztabów.
Po wojnie iracko-irańskiej ten teren stał się ziemią niczyją.
Mamy gości.
- Panie senatorze, panie generale. - Panie dyrektorze.
- Biały Dom... - Wiem o waszym przybyciu.
Daj mi dokończyć. Wysłano mnie i generała Pfistera,
- byśmy doradzali i obserwowali. - Doradzali i obserwowali?
Szef Połączonych Sztabów do doradzania, mnie natomiast prezydent...
Co Higgins powiedział wam o tej operacji?
Że ta część miała być szybka, potajemna i bezkrwawa.
- Powiedział wam wszystko, prawda? - Tak.
- W tym... - Tak, o sierżancie Brodym też.
Niezależnie od tego, czy będzie to śmiały i genialny ruch, czy nie,
ja to odziedziczę I skoro rozpoczęto już działania,
muszę trzymać kciuki za powodzenie akcji.
- Możemy pomówić na osobności? - Wybacz nam, Bill.
Jasne.
Co z przestrzenią którą miałeś mi dać?
Miałem opóźnić swoją nominację i wywiązałem się z tego.
Masz szczęście, że Higgins zadzwonił do nas,
a nie do prezydenta czy doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego.
Przyjąłem.
- Panno Mathison. - Senatorze.
Jak ramię? Ponoć miała pani ogromne szczęście.
Dobrze. Dziękuję.
Musi pani być mistrzynią perswazji, skoro namówiła pani Brody'ego do tego.
W Agencji nazywamy to rekrutacją.
Spójrz.
Granica jest półtora kilometra stąd, 275 metrów za tamtym budynkiem.
Jest tam płytki strumień, szeroki na jakieś 9 metrów.
Podrzucę cię tam i będziemy cię obserwować.
Przepraw się i idź na skraj lasu. Stamtąd idź trzy mile na północ
do irańskiego posterunku, do którego mieliśmy cię zawieźć.
- Dokąd idziesz? - Odlać się.
Idź z nim.
Wykryliśmy potencjalnych wrogów. Dwa irackie wojskowe hummery
- Trzy kilometry na południe od naszych. - Kilo-Alfa, mamy dwa irackie hummery
trzy kilometry na południe od was. Nic poważnego, ale bądźcie czujni.
Przyjąłem.
Iracki patrol trzy kilometry na południe.
Nic poważnego, ale to ciężki teren, musimy działać szybko i po cichu,
więc pójdę tylko ja i on. Pozostali osłaniajcie nas stąd.
Jakieś pytania?
Gotowy?
Kim chciałeś zostać, kiedy byłeś dzieciakiem?
- Nie pamiętam. - Gówno prawda, każdy pamięta.
Nie musisz już mnie niańczyć. Wiem, po co tu jestem
Tylko podtrzymuję rozmowę.
Co to?
Nic.
- A kim ty chciałeś być? - Dorastałem w Teksasie.
- Marzyłem o ujeżdżaniu byków. - Dlaczego ci nie wyszło?
Wyszło. Robiłem to przez dwa lata.
Ale moje jaja nie mogły znieść ciągłego obijania.
Dlatego przerzuciłem się na to. Miłego pierdolonego...
Co się stało?
Kilo-Alfa, tu Zero, odbiór.
Kilo-Alfa, Zero, odbiór.
Tu Kilo-Bravo. Alfa na coś najechał.
Na minę albo prowizoryczną bombę. Widzicie jakichś wrogów?
Bądźcie w gotowości. Właśnie to sprawdzamy.
Jak dotąd nic.
Iracki patrol skręcił na północ w kierunku miejsca wybuchu.
- Teraz trzeba powiadomić prezydenta. - Niech najpierw opadnie kurz.
Muszę go powiadamiać w przypadku podejrzenia międzynarodowego incydentu.
Musisz zachować zimną krew i spróbować nie panikować.
- Dajmy chociaż znać Irakijczykom. - I co im powiemy?
„Zawróćcie, bo mamy tam ekipę CIA, o której wam nie wspomnieliśmy"?
Dron jest uzbrojony, prawda?
Zero, Kilo-Bravo. Jesteśmy kilometr od Kilo-Alfa.
Przyjąłem. Zmierza do was iracki patrol.
Biały Dom na linii.
Daj na ekran.
- Chyba mam rozwiązanie. - Mów.
Dron jest wyposażony w cztery pociski Hellfire.
Mamy zaatakować iracki patrol?
Powiemy, że namierzyliśmy komórkę Al-Kaidy,
próbującą wwieźć do Iranu najbardziej poszukiwanego terrorystę,
- a następnie ją zniszczyliśmy. - Jezu.
To dobre posunięcie, jeśli nie żyją.
- A jeśli żyją? - Jego to nie obchodzi.
Chroni własną dupę i tyle.
- Naprawdę uważaj co mówisz Carrie. - Kurwa mać.
Za ile będą tam Irakijczycy? Za minutę?
Nie chcę pozostawić żadnych niedomówień, Mike.
Nie nakażę ataku na własnych ludzi.
Rozłącz go.
Mamy ruch w pojeździe Alfa.
Albo pochodzi to z samochodu, albo wykrywamy drugi punkt ciepła.
Druga postać porusza się. Obydwaj przeżyli.
Moja noga...
Nie.
- Moja pierdolona noga. - Usiądź.
Złóż ręce. Chodź ze mną.
Telefon satelitarny.
- Kilo-Bravo, tu Alfa. - Bravo, mów.
Jesteśmy w budynku po zachodniej stronie granicy.
Nie jesteśmy pod ostrzałem, ranny jest przytomny,
- ale stracił nogę i mnóstwo krwi. - Będziemy u was za minutę, odbiór.
Wyślijcie zespół strzelców na lepszą pozycję.
Póki co mogę się zająć szokiem i powstrzymać krwawienie.
- Podążajcie ustaloną drogą, odbiór. - Dobrze. Bez odbioru.
- Myśl o dzieciach. - Nie mam dzieciaków, baranie.
Tak tylko sobie gadałem, bo zachowywałeś się jak mała pizda.
Zabierzemy cię stąd.
Muszę zapalić. Podaj mi papierosa.
Nigdy nie myślałem, że mnie też to spotka.
Ja również.
- Spierdoliłem sprawę, T. - Stawiasz browara.
Podałem mu jedną dawkę morfiny, została jeszcze jedna.
- Będziemy musieli go ciągnąć. - Weź to.
Zawińcie wokół niego.
Gotowy, szefie? Wracamy do samochodu.
- Ruchy! - Szybko!
Iracki patrol wprosił się na imprezę!
Zero, Kilo-Bravo, mamy kontakt! Automatyczny ostrzał z południa!
Pluton albo cała kompania!
- Nie pozwól na eskalację. - Tylko ogień osłaniający.
- Macie ich odstraszyć, a nie zabić. - Zero, Kilo-Bravo, Aziz umrze,
jeśli nie zabierzemy go w ciągu paru minut.
Irakijczycy proszą o wsparcie artylerii.
- Jak daleko są nasze helikoptery? - Będą tam za osiem minut.
- Generale, proszę o radę. - Nie mamy tyle czasu.
- Albo wyjaśnimy to im... - Na ma czasu i nie stać nas na to.
Więc trzeba się wycofać i zabezpieczyć lądowisko,
pięć kilometrów w tył do auta, które tam zostawili.
Innymi słowy, musimy przerwać akcję.
Operacja wywiadowcza dobiegła końca.
Czas na wojskową. Pan dowodzi, generale.
Dziękuję.
- Niech pan wydostanie naszych chłopców. - Tak jest. Łączność.
Kilo-Bravo, tu Zero-Alfa.
Mówcie.
- Odeprzemy ich Hellfire'ami. - Zrozumiałem.
Wycofajcie się, strzelamy na twój rozkaz.
- Zrozumiałem, na mój rozkaz. - Przerywają misję?
Miałeś pecha.
Przykro mi.
Przynajmniej Javadi nadal jest w grze.
Czekajcie na pociski Hellfire.
Gotowi?
Wycofać się!
- Nie wracam. - Co ty pierdolisz? Wracasz teraz.
Przekroczę granicę i nie powstrzymasz mnie
Rozkazuję ci wycofać się teraz do kurwy nędzy!
Pasażer nie chce się wycofać, a mnie kończy się czas.
- Co radzicie? - Nikogo nie zostawiajcie.
Jesteśmy pod silnym ostrzałem!
Najważniejszy jest ranny, a pasażer za chuja nie chce się podporządkować!
Zero, co radzicie?
Dajcie mi z nim pogadać.
Tylko ona da radę przekonać Brody'ego.
Dobrze.
Łącz z pasażerem.
Powtarzam, dawaj go.
Weź to. No bierz!
Brody?
Słyszysz mnie?
Chcą przerwać misję!
- Wiem. - Każ im się pierdolić.
Posłuchaj. Sam nie dasz rady.
Jestem niecałe 300 metrów od granicy.
Uda mi się.
Jeśli wejdziesz teraz do Iranu, będziesz zdany na siebie.
Nie widzę innego wyjścia.
Możecie się wycofać, przegrupować i spróbować jeszcze raz.
Wiesz, że do tego nie dojdzie.
Tego nie wiesz!
Przemyśl to.
Nie masz zgody, wsparcia ani planu ewakuacji.
Zginiesz tam!
Mylisz się, Carrie.
Wiesz dlaczego?
Bo ty mnie wydostaniesz.
Nie zrzucaj tego na mnie. To jakaś fantazja.
Znajdziesz sposób.
Wierzę w to.
Bez odbioru.
Kurwa!
Spierdalamy stąd. Ruszaj się.
Nie ja.
Zniknął! Jebać go!
Odpalajcie pociski!
Wystrzelić pociski.
Ruszajcie!
Bierzcie go!
- Trzymaj. - Co robisz?
Zabierzcie go na lądowisko, a potem wróćcie po mnie.
Kurwa!
Jebani snajperzy.
Uparci jak skurwysyn.
Załatwię ci pół minuty na dotarcie do tych drzew za granicą.
Zacznij biec, gdy otworzę ogień.
Zatrzymasz się, a kurwa sam cię zastrzelę
- Jakieś pytania? - Nie.
Świetnie.
Liczę do trzech.
Raz, dwa, trzy!
- Co to? - Są otoczeni.
Przez kogo?
Odbieramy jakieś transmisje?
Jestem poszukiwany w Ameryce za zamach bombowy na CIA.
Proszę o azyl w waszym kraju.
- A ty? - Pomogłem przywieźć go do Iranu.
- Al-Kaida? - Tak.
Irańczycy mówią, że mają dwóch więźniów.
- To na pewno Irańczycy, nie Irakijczycy? - Na 100%.
Jezu.
Wydostali rannego.
Jego stan jest stabilny. Przenoszą go na pokład lotniskowca.
- Jest coś jeszcze. - Co?
Brody'emu udało się przedostać.
Jak?
Zerwał się w ustatniej sekundzie i wpadł na irański oddział.
- Jest cały? - Tak.
Udało mu się.
A ty wciąż jesteś w grze, Saul.
A niech mnie.
Obecnie są szkoleni, by każdego,
kto przekracza granicę, traktować jak izraelskiego agenta.
Byłeś torturowany...
Powiesz mi, czego się mam spodziewać?
Spodziewaj się, że pękniesz.
- Jak długo wytrzymałeś? - Nie wiem.
Straciłem poczucie czasu, ale zdaje się, że siedem dni.
Wystarczyło, by moi ludzie zmienili częstotliwości i plany.
Mam nadzieję, że dam ci siedem dni na wykonanie zadania w Teheranie.
- Mogę? - Jasne.
Faro, jesteś jedną z nielicznych, którzy wiedzą, że Javadi jest agentem CIA.
- Nikomu nie powiedziałam. - Wiem, nie dlatego tu jestem.
Odegrałaś kluczową rolę w jego zwerbowaniu.
Saul mówi, że bez ciebie nigdy by się nie udało.
Przesadza, ale dziękuję.
Chodzi o to, że Javadi jest tylko częścią planu.
Nie wiesz o innym etapie operacji.
Dotyczy agenta, którego życie zależy od tego,
czy w krytycznym momencie wydostaniemy go z Iranu.
A nasz plan ewakuacji właśnie legł w gruzach.
Przykro mi.
Masz wujka w Teheranie. To brat twojego ojca.
- Carrie, nie. - Wysłuchaj mnie.
To zbyt niebezpieczne.
- Proszę tylko... - Żebym naraziła swoją rodzinę.
Wiesz o tym.
Zapominasz, że widziałam na własne oczy, jak szybko operacja może źle się potoczyć.
Powiedz prawdę.
Nie poprosiłabyś o coś takiego swojej rodziny.
Może bym poprosiła.
Wiem, że twój wujek nie ucieka od kłopotów.
Jest członkiem umiarkowanej grupy opozycyjnej.
Nie podkłada bomb.
Potrzebujemy jedynie miejsca spotkania.
Faktycznie to kryjówki.
Nasz agent wkrótce będzie w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
Nie jesteśmy mu winni szansy ujścia z życiem?
Ktoś idzie.
Nazywam się Nicholas Brody
i oficjalnie proszę o azyl w Islamskiej Republice Iranu.
Wiem, kim jesteś.
- Gotowy? - Na co?
Na podróż do Teheranu.
A co z nim?
- Nie! Pierdolony dupek! - Cicho!
- Czemu to zrobiłeś?! - Panuj nad sobą.
- Kurwa! - Spokój.
Jedziemy do Teheranu.
Przetłumaczone przez LingPerfect